KADINLAR DA ISLIK ÇALAR

Kadınlar da ıslık çalar
Aşklardan terk edilmiş bir yüreğin içinden
Yürürken yalnızlıklar
Duygular çoğaldıkça anılar silikleşir
Deprem düşer canına tenhalığına
Geceleri yalnız kadınlar
Islık çalar
Korkuların upuzun boy aynasında.

Ten soğur, söner duygu, hayaller unutulur
Kalem kırar boynunu aşklardan sözcüklere
Bir iki kırık dize
Bir iki geçmiş zaman
Süzülüp girer camdan.

Geceleri yalnız kadınlar
Taze düş
Eskimiş aşkla yatarlar
Gecelerde yalnız kadınlar
Islık çalarlar.


SUSMANIN ADI VURMAKTIR

Görmedi çocuk denizi
Üstünden tuzlu nehirler geçti
Anasının iki gözü.

Bütün sevinçler ölmek midir
Bütün aşklar yakılmış köy.

Kır namluları dişinde
Kurşun Ekmekte
Konuş
Susmanın adı vurmaktır
Savaşların dilinde.

Her duruşu tehlikeli bir imza
Asmıştı duvarına
Gitmede usta çocuk, dur
Ölüme beyaz bakma.

Ekmek dersen
          üşür elim
          çocuğum
Ölüm boynuna kalır
Taşınır akşama baban
Sesine akrep sokması
Korkusuna küheylan.

Sokakta yatar çocuklar
Birbirine sokulu
Çocuklar
Kaşıntılar içinde
Düşlere kül süzer
Yürekleri uykulu.

Bütün sergilerden geçirdim yüreğimi
Alıp götürdü beni bu kanın utancıyla
Göz suyuna çizilen o çocuk resimleri.