ÖLÜME YAKLAŞTIKÇA

Bir gün artık son ümitler kırılır
Dökülür yerlere örgün gonca
Asmalardan son üzümler kaldırılır   
Vurulur dağda kalan son karaca

Bir fısıltı ile o akşam birden
Bir masal insanı olmuş gibi ben
Gizlenir kaybolurum gözlerden
Girerim belki şu kızıl tunca

Yaklaşan akşamın belirsiz esmerliğinde
Çepçevre nakışlı bir çeşme
Susamış ruhumun derinliğinde
Bir hüzün damlatır serin, titrekçe