BAZEN

bazen keşke hiç görmeseydim,
ve hiç yüzmeseydim okyanusunda diyorum.
okunmasa keşke bir roman gibi akıcı,
yağmurları da sevinci gibi güzel olmasa.
bazen keşke hiç görmeseydim yağmurunu,
ve hiç sevmeseydim yağmuru diyorum.
yalnızlığa uyandım bu sabahta.
gerçi hep yalnızım sen olmayınca.
fark edemiyorum sensiz yazı kışı,
fark etmiyor mevsimler zaten.
bazen keşke hiç ölmeseydi aşkım,
ve hiç saklanmasaydı toprağa diyorum.
dün bugünle yine aynı.
açmıyorum perdemi açsamda aynı.
takvimden yırtılmış yapraklara bakıyorum.
günlerin geçtiğini fark ediyorum.
bazen keşke yapıştırsak yaprakları geri,
ve hep yarın dünü yaşasak diyorum


SARHOŞTUM


istanbulda bir gece yarısında;
sokakta gezerken,sarhoşken yine,
bir dost vardı yanımda kim olduğunu anımsamadığım.
uzun uzun konuşmuşken dostla,
dertler de anlatılmasa olmazdı.
anlatığım herşeyi sadece ben dinliyordum belki,
ama uzun uzun konuşmuşken dostla,
dertleri de anlatmasak olmazdı.
beynim uyuşmuştu belki,
biraz içim ısınmıştı,azıcık çoşmuştum,
etkisinden midir alkolün,
kalbim acıdıkça gözlerim dolmuştu.
dostumla sarhoş gezerken aklıma aşk düşmüştü.
dostum anlar mıydı beni,dinler miydi,
derdime derman olurmuydu diye düşünmeden,
anlattım herşeyleri.
dostum sarhoş olmuştu,
ben dostumdan da sarhoştum belki;
ve aklıma aşk düşmüştü.
uyku gözlerimi esir almaya çalışırken,
ben ve dostum sızmama gayretiyle,
taksiciye bizi eve götürmesini söyledik.
uyurken yolda hala aklımdaydı aşk.
indiğimizde arabadan sallana sallana yürüdük,
evime varmıştım yine,sarhoştum ve aklımda aşk vardı.
telefonum tüm mahalleyi uyandırmak ister gibi çaldı,
açtım telefonu dostumdu yine,
bana anlattığın herşeyi
aşka anlat,aşkına anlat diyordu.
doğru söylediğini biliyordum dostumun,
ama dediğini ben zaten yapmıştım.
dostum sarhoştu,belki ben daha sarhoştum,
bir keyif gecesi aşk düştü aklıma,aşkım düştü.
sabah olacakken,gün ışıyacakken yavaş yavaş,
bir geceyarısı daha aklımda aşkım,yatağıma uzandım...