ANKARA

Bu sokak bana yabancı
Bu şehir sanki düşman
Her köşesi meyhane
İçmesem seni yazacağım
İçsem öleceğim hasretinden
Bu şehri ben hiç sevmedim
Hiç bir yerinde sen yoksun
Gözleri ceylan güzelim


ANKARA 1

ankara'nın bir köşesi
sokaklardan sakarya
belki çok yakınım
belki de uzaklaşırım gitgide yara
yazdığım hasretimdir
buram buram tüter dumanı
sen beni beklemezsin
ben her türlü düşünü kurarım senin
güneş batar
ay doğar
ay batar
düşümde düşün
tanımadığım şehirlerde daha yalnız
daha aşığım sana


ANKARA 2

seğmen otel ankara
beşyüzoniki numara
gönlüm benden çok zengin
ben gönlümden fukara
düşümde bir ceylan gezer
derdim ona yaklaşmak
onun pek kaçtığı yok
benim yollarım uzak

iki duble rakıyı bir yudumda içmişim
sevmişim sevilmişim
özleyip özlenmişim
bir sigara yakmışım
bir nefeste içmişim
duman duman tütmüşüm başkent semalarında
upuzun bir kül kalmış
benden geri tablada

tadım tuzum ıstanbul'da kalmış
yüreğim nicedir bende değil
sıcak çayla dağlamışım yaramı
ondandır ateşimin tüttüğü
gamı kederi alıp yanıma
yarimi ıstanbul'da bırakmışım
bu şehir en büyükse ben kaybolmuşum içinde
kendimi en çok ıstanbul'da sevmişim

ankara'nın bir köşesi
iki gözüm göğe dalmış
yarim benden uzaklarda
iki damla yaşım akmış
bir kız sevdim haberi yok
sabah seher vakti yatmış

ne denizdir boğulduğum
ne dumandır ankara
bir ceylan gözlü kızdır
içinde kaybolduğum
ışıklar yanıl söner
ben gitgide daha karayım
bulutlar gölgeler yar
ben nicedir bir gölgeyim
gözleri ceylan güzelim


GECE VAKTİ ŞİİRİ

dolaşır gecede ayak sesleri
birileri bir yerlere gider
sinmiş köşelere börtü, böcek, kuş
korkular karanlığı bekler

rüzgarlar dolaşır caddelerde
herşey hep seni söyleşir
nereye gidilir şimdi
şimdi ne yapılır

kaçsan bile kendinden
kovalarsın kendini
tüm sığınaklarında sen
yine bulursun kendini


BİR BAHAR HÜZNÜ

seni sevmek bir bahar hüznü gibi gelip geçmedi
daima bir köşemde boynu bükük kaldı
olur olmaz yerde birden geliyordun aklıma
tamamen hatırlıyordum seni
bir an olsun taşarcasına yaşıyordum
uzaktın uzaktım uzaktık
sen bitirmiştin herşeyi ya bende kalmıştın biraz
her an seni yaşamak yerine azar azar
biriktirip dolu dolu yaşıyordum seni bir an bile olsa arasıra
bir dost gibi ve özlemle sarılırdın bana bir dost gibi ama
geçmişte hatırlar mıydın bendeki seni
yoksa tamamen sildiğin beni doğru muydu
ama bilirim yapmazsın sen öyle şeyler
ve hatta hiç yapmadın
beni sevmedin sevgili gibi ama dosttun benimle seni delicesine severken
ben ölürken gözlerinde sen yanaklarımı okşardın bilirsin
beni nasıl aşık ettin kendine simsiyah
nasıl hiç aşık olmadın bana
seni sevmek bir bahar hüznü gibi gelip geçmedi
ara sıra bir nisan yağmuru gibi geçerdin ya gözlerimden
topraklarda mis koku camlarda buğu olurdun ya
ben seni severken sen nerdeydin peki
söylerken seni ne çok sevdiğimi söyleylesemde bilmedin
herşeyi anlardı o cin gibi gözlerin hani
gözlerin hani şimdi
erirken hasretinle nerdeydin
niye öperdin beni her görüşünde özür mü dilerdin geç mi kalmıştın yoksa anlamakta pişman mıydın
bilir miydin gözlerimin rengini kokumu sıcaklığımı
seni sevmek bir bahar hüznü gibi gelip geçmedi
oysa şimdi evlenip gideceksin bilirim
bir arbesk hüzne bırakacaksın beni yine
bir an olsun takılacaksın boğazıma
hiç bir garezin olmadan gayet dostane
düğününe çağıracaksın beni
peki ya ben öldürebilecek miyim içimdekileri
arasıra benim oluyordun hiç değilse düşlerimde arasıra olsa bile ne güzeldin
hiç kimsenin değildin ya en azından resmen
seni arasıra öyle yoğun özlüyorum ki herşeyine razıyım kimi zaman beni asla sevmemene bile
gecelerimde yaşıyorum seni paramparça gecelerime yazıyorum gözlerini
hele o yaşlı gözlerini
anlar mısın beni bu küçük çocuğu hatırlar mısın yada
seni öylesine özlerken uzaktan nasıl koşamazdım nasıl sarılamazdım sana bilir misin
seni sevmek bir bahar hüznü gibi gelip geçmedi
ama eğer yazmazsam seni arasıra dayanamazdım asla yokluğuna
bir an sarhoş olmak gibi seni bir an hatırlamak
uçmak gibi dağların üzerinde hiç kanat çırpmadan bir kartal gibi uçmak gibi
seni sevmek güzeldi bir zamanlar
seni sevseydim eğer hala o kadar deli hayat nasıl olurdu bilmem ya
arasıra hatırlamak seni ve sanki benim olman bir ağız tadı gibi
ya evlenmen nasıl olacak onu bilmem seni mutlu görmek nasıl olur acaba
bir başkasıyla demeye dilim varmıyor ya bir başkasıyla
yedi yıllık hayalim bir anda toz olacak bir bülbüli evet'le
bir tek o an sesini sevmeyeceğim eminim
bahar mıydı bilmiyorum seni ilk sevdiğimde
ama her mevsimde mutlaka sevmiştim seni
şimdi arasıra düşünmek seni güzel
hala büyümedi mi acaba bu çocuk koca doktor oldu hatta
hala beyaz güle bakamam bilir misin hep seni hatırlatırlar bana
ya seni görürsem ne olacak bembeyaz bir gül gibi
seni sevmek bir bahar hüznü gibi gelip geçmedi
ne yapayım