BİR KENTİ AĞLIYORUM

Dün gece uyuyamadım
bir kenti ağlıyorum
gözlerimden kaçgun görüntüleri dökülüyor

dilini yitiren kent
söyle
bir yaşamı güzellemeyi
sana kim yasakladı

şiirlerden yaşama taşınmış insanı arıyorum
sen insana tıkanan yollara...
akmayan sulara gizledin
bir çocuk babasını öldürdü
bir kadın bedenini
bir adam böbreğini sattı
söyle... kocamış kent
düşlerimi nereye bıraktın

Sevgilim...
bu kent beni hırpalıyor
birgün...

söyle...
dilini yitiren kent
sana konuşmayı öğretirsem
düşlerimi kapatan örtüyü kapatacak mısın
insana gülecek misin.