BENİM İÇİN HASRETTİ İSTANBUL

benim için hasretti İstanbul
biraz hüsran
beni bana uzaklaştıran acılar
biraz huzurdu İstanbul
beni bende sağ tutan anılar..
ruhumu teslim ettiğim deniz kokusuyla
saçlarımı esir ettiğim meltemiyle
bir başkaydı benim için
İstanbul
gözlerine bakardım
gözlerimize
İstanbul olurdun olurduk gizlice
sesini duyardım
martılar kanat çırpardı
eski sahillerde
sesin bir martı çığlığı kadar yakın
bir martı kadar çabuk kaçardı
sesin
aklımı çok uzaklara götürürdü
Ankara sessizliğinde
benim için hayattı İstanbul
denizine vuran ayışığı gibi
yeditepesinde yedigün
yedigece aşık olmak gibi
benim için biraz sen
biraz bendi İstanbul
benim sen
sende ben olduğum gibi

yıllar mı geçti bilmiyorum
saymadım
sensiz dolaştım yine
ama hep sen vardın
hani bir gece iki çılgın
kaçıvermiştik ya bir mavi trenle
Beyoğlu ne kadar ışıklı
ne kadar farklı gelirdi
Kalamış ne kadar huzurlu
Moda bir o kadar sakindi
ve İstanbul hep kalabalık
korkmazdık
yaban bir şehre gelmiş olsak da
bilirdik İstanbul biraz sen
biraz da ben

şimdi yok o İstanbul
şimdi denizde tuz
melteminde huzur da yok
şimdi yoksun
ne sakin Moda
ne de farkı kaldı Beyoğlunun
yaralı kalbimizden başka
benzer bir martılar hala
martılar hala çığlık çığlığa..