ESKİ BAKIR

Bir cigligin icinde yakaliyorum seni
Kac kez Istanbulsu,
Parildayan, isitan, yakan bir alev gibi.
Ustunde uzun, pis, yalniz sokaklarin yagmuru..
Odalarin, merhabalarin, gulucuklerin sikintisi
Tramvaylarin, vapurlarin sikintisi
Yitmis asklarin, yitecek asklarin
Ayni vazolarin, ayni ogutlerin, ayni yasaklarin sikintisi.
Yakaliyorum, opuyorum, avutuyorum.
Karanlik etini kemiriyor,
Vaktimiz kisa,
Duslerimizi kolluyorlar durmadan
Durmadan kovusturuyorlar
Mendilimi islatip alnina koydugum
Suyundan ictigimiz hayat cesmeyi,
Yalniz-geceler boyu uzanan kadini bakirlarda
Durmadan horluyorlar
Geyigim, saklim benim
Bakma arkana, ne olur, aldirma
Onulmazligimizdan buyuk yapilar kurduk
Horlandikca askimiz, derya.
Vaktimiz kisa,
Karincalara, ruzgarlara, sulara dokunmak
Uyanan topraklari bilmek gerekiyor.
Ormanlar gormus dolunayin tilsimini
Aglamayi unutmadan
Dovusmeyi bilmek
Tirnaklarinla tutunmayi bilmek gerekiyor
Saagilandigimizi, kollandigimizi bilmek gerekiyor

Kapa tunc, kapilarini gece
Soguktan, kirgin, parasiz milyon kisi.
Geyigim, saklim benim,
Olum dayanmadan kapiya
Sev, op, yitir beni


KAÇ KİŞİYİZ KENDİMİZDE

Pavese, Malcolm Lowry. Ikizlerim.
Gece de sonsuz degil,
kotuluk de. Ben de denedim.
Lav fokurdarken, gidip geldim
delilikleri. Bin vampir besledim
suramdaki inde. Sovdum
ve sehvetle optum her Melegi;
ah! Bilemedim.
Kac kisiyiz kendimizde
Karabasanlar yasattim
beni sevenlere,
bir hataydim, besbelli.
Icimdeki olumden
icimdeki olumden
icimdeki olumden urettim her seyi.