BASINÇ

Kalbim günlerdir bir yolculukta,
yönünü bilmediğim
Ömrüm su değil oysa, kıyıları;
Ulaşamaz her yere
Unutulmaz bir yaz gibi uzak yüzler
İnsan kokuları - anlar kalır geriye -
Yok oluşun ince fısıltıları - hemen silinir -
Irmaklar, trenler; herkes birşeye uzak!
Her insan bir yıldız;
Tepeden tırnağa ışık ama uzakta
Her ses bir kuş inceliğinde uçucu
Her aşk biraz uçurum ki ürpertir
Her dönüş, harman yeri.

Kalbim durup kalkılan bir alan
Sıcak, tozlu, dağınık, Ve açık pek çok yöne!
Belki de bir sağanak başlayabilir
Serin, suskun odalara girince.


KIYIDA

Biz iskeleden martılara bakıyoruz,
Martılar suya, su dünyaya
Martılar ki yağmura imgeselin
Bacakları ince, kanatları geniş
Yürüyerek dünya ne kadar seyredilir?

Yürüyerek dünya ne kadar seyredilir?
Ama şiir dediğimiz bir şey var bizim!