|
|
| ZAN zamandan önce doğdum. bir avuç sesti ömrüm gölgemin izi kaldı karanlığın ağzında aynada haritasız unutmuşum denizi annemin göğsünde eskiyen aşktım ben günah işledikçe incelmişti arz döndüm! kabileydiniz çok yüzlü bir çarmıhta beni de terkederken bir Tanrıyla aldanın hiçbir sesi sevmedi ağzımdaki uçurum serçelerin duasıyla büyümüştüm bir gece avlunuzun kızıydım. çok denedim ölmeyi her sokak sevişimde kanardı bileklerim rüzgârsa içimdeki en eski büyücüydü onarırdı çöllerde kırılan asasını gölgeme bağdaş kuran ay perisiyle masallar ki o eksik gölgemden kalmışlardı yüzümün yittiğini söylediğinde babam bendim gökyüzünün son götürdüğü uçurtma adanmış bir kuyuydum odaların yasına ırmaklar hiç dönmedi. oysa döndüm kabileydiniz zaman şimdi zan altında Zeynep Köylü |